شبها بی اجازه با نامت عشق بازی می کنم

سر در آغوشت می گذارم و عقده های دل می گشایم

نامت را صدا می زنم و بر لبانت٫دستانت و همه ی جسم و جانت بوسه می زنم

آنگاه صدایت در گوشهایم طنین انداز می شود

صدایم می کنی

مریم! عزیزم! مریم جان!

و فریاد می زنم:جان مریم! مریم به فدایت!عزیز دلم!چه می خواهی؟

لبخند می زنی و می گویی:

هیچ عزیزم.می خواستم اسم زیبایت را صدا کنم تا جواب دهب و صدای قشنگت را بشنوم

و این بار

این منم که بارها و بارها نامت را صدا می زنم

لبخند می زنی٫دستی بر سرم می کشی و لبانم را که تشنه ی بوسیدنند؛می بوسی.

مرا در آغوش می کشی و محکم بر سینه می فشاری

آه که چقدر آرامش بخش است

آن هنگام که سر بر شانه ات می گذارم

و تو از سر محبت دست بر سرم می کشی و نوازشم می کنی

و چقدر دوست داشتنی است گرمای صدایت

آن هنگام که صدایم می زنی و اسم من بر لبانت جاری می شود

نامم را دوست دارم

چون بهانه ایست

برای شنیدن صدای زیبایت

پس صدایم کن