گل مریم

منم اون قطره اشکي که زود افتادم ز چشمات

منم اون کفتر نازي که پرونديم از رو ديوار

روي ديوار دل تو لونه ساخته بودم اون روز

لونمو کردي تو ويرون از دلت کردي تو بيرون

منم اون لباس زيبا که شدم کهنه برايت

منم اون ژاکت پشمي که نپوشيدي بهارت

منم اون آينه اي که عکستو بهت نشون داد

زود منو شکستي رفتي تا نبيني تو خودت را

منم اون دسته گلي که پرپرم کردي هزار بار

گل مريمي که روزي منو بو مي کردي صد بار

حالا من يه ذره خاکم زير پاي نازنينت

کفشتو پا مي کني که نکنم يه وقت کثيفت